Idealny warszawski profesor

- W moim wieku każdy sport jest już ekstremalny. Nawet chód na pięć kilometrów - ironizuje prof. Jerzy Bralczyk.

Prof. Bralczyk jest jednym z tych wykładowców, zajęcia których są szturmowane przez młodzież najchętniej.

- Aula nie jest pusta, ale też nie pęka w szwach - zauważa profesor.

Wykładowca - krasomówca

Istotą bycia niezłym wykładowcą mogą być zdolności retoryczne. Prof. Bralczyk zawodowo zajmuje się właśnie nauką o mówieniu.

- Charyzma jest czymś nieokreślonym. Zauważyłem, że ludzie, którzy mają charyzmę, mają kłopoty z językiem - uważa Bralczyk. - Czasami gramatyczność przeszkadza w byciu charyzmatycznym - dodaje.

Zdawać się może, że świadomość językowa nie jest konieczna dziś w robieniu kariery.

- Jest potrzebna. Może język obecny jest taki, bo właśnie taki dla wielu jest potrzebny. Kiedyś miałem poczucie, że miałem ze studentami wspólny język. Potem to po części straciłem - podkreśla Bralczyk.

Język oddala się od kultury?

Zaskoczeniem dla prof. Bralczyka jest fakt, że kultura nie jest już tak powszechna.

- Studenci nie potrafią osadzić kulturowo pewnych przysłów, cytatów. To powszechne. Kiedy Jarosław Kaczyński powiedział, że "inni szatani tam byli czynni", wszyscy się na niego rzucili, że mówi o szatanach, a nikt nie rozpoznał cytatu z Ujejskiego - wyjaśnia profesor. - Ludzie, którzy mają pewien typ wychowania inteligenckiego, muszą się liczyć z niezrozumieniem - dodaje.

- Jedną z cech profesora powinna być obliczalność - uważa prof. Bralczyk. - Zaskakiwać można, kiedy się buduje swój obraz, później ważniejsza jest przewidywalność. Z niej trzeba czerpać satysfakcję - dodaje.

www.bralczyk.blog.polityka.pl

myk