Tajemnice warszawskich schronów

Ze schronami w Warszawie jest problem - urzędnicy nie wiedzą dokładnie gdzie są, w jakim stanie są i ile ich jest.

- W mojej ocenie większość z tych obiektów nie spełnia żadnych wymogów, na dzisiaj nie ma nawet przepisów które by mówiły jak te obiekty powinny wyglądać - ocenia Ewa Gawor, dyrektor biura bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego. - Jeżeli tam były jakieś urządzenia, to zostały dawno zdemontowane.

Schron pod kominem

Elektrociepłownia Kawęczyn do użytku oddana została w 1983 roku. Projektowano ją w samym środku zimnej wojny, dlatego zaprojektowano też specjalne schrony dla załogi. W razie ataku nuklearnego to właśnie tam mieli uciekać pracownicy.

Podobnych miejsc w stolicy brakuje. - Na Śródmieściu w świetle prawa nie ma już ani jednego schronu - mówi Marcin Rzońca, wiceburmistrz dzielnicy. - Gdyby było zagrożenie, to w tym momencie uciekać nie ma gdzie - przyznaje.

Metro na atak nuklearny

Na kilka lat przed wbiciem pierwszej łopaty pod budowę pierwszej linii warszawskiego metra było pewne, że musi ona pełnić funkcję schronu dla ludności Warszawy. Z kolei pusta przestrzeń między stacją metra Politechnika, a powierzchnią ziemi, która obecnie służy warszawiakom jako strzeżony parking, w 1976 roku, była przeznaczona na... szpital polowy.

Śladem tamtych planów są dziś tylko specjalne grodzie, które mają zabezpieczać stacje metra. Dzisiaj jednak mogą chronić jedynie przed zalaniem.

- Gdyby w ogóle myślano o tym, żeby dokończyć je jako schron, to praktycznie trzeba by zrobić wszystko poza kubaturą, czyli instalacje sanitarne, kanalizacyjne, również kwestie zasilania, kwestie wentylacji, to są te wszystkie elementy których dzisiaj nie ma - mówi Krzysztof Malawko, rzecznik metra.

Filip Chajzer
mjc/mz